← Back to POSTS

Συνέντευξη στο toperiodiko.gr

Πηγή: http://www.toperiodiko.gr/baildsa-αγαπάμε-τα-βαλκάνια-επειδή-είναι-το/
του Ιάκωβου Μαύρου

Αγαπάτε, όντως τόσο πολύ τα Βαλκάνια;

Ω ναι, τα αγαπάμε. Γενικά αγαπάμε. Και την Ιαπωνία την αγαπάμε για παράδειγμα, απλά πάντοτε ξεκινάς από αυτό που είναι πιο κοντά. Τα αγαπάμε επειδή είναι το σπίτι μας. Πέρα από αυτό, έχουμε ποτιστεί με την όμορφη κουλτούρα τους, έχουμε μεγαλώσει με τη μουσική τους. Η παραδοσιακή μουσική των Bαλκανίων ήταν γενεσιουργός αιτία του συγκροτήματος, η αγάπη μας γι’ αυτή.

Η Θεσσαλονίκη και ο ελληνικός Βορράς από όπου προέρχεστε αποτελεί ακόμα πιστεύετε βαλκανικό χωνευτήρι ήχων και πολιτισμών λίγο περισσότερο από την υπόλοιπη Ελλάδα;

Ναι, και αυτό είναι εντελώς λογικό, μόνο και μόνο από γεωγραφικής πλευράς να το δει κανείς. Οι μουσικές (και γενικότερα πολιτιστικές) παραδόσεις της βόρειας Ελλάδας, ακριβώς όπως συμβαίνει και γεωγραφικά, βρίσκονται ανάμεσα στην νότια Ελλάδα και τα υπόλοιπα Βαλκάνια, άρα μοιραία ο βορειοελλαδίτης είναι πιο κοντά στη παράδοση των υπόλοιπων βαλκανίων. Στη Θεσσαλονίκη διοργανώνονται κάθε χρονιά διάφορα φεστιβάλ με θεματική τη βαλκανική κουλτούρα, είτε αυτό είναι μουσική, είτε κινηματογράφος, είτε ζωγραφική, φωτογραφία και ότι άλλο. Είναι πολύ σημαντικό που γίνονται αυτές οι διοργανώσεις, το κοινό της Θεσσαλονίκης έρχεται σε επαφή με σύγχρονους βαλκάνιους καλλιτέχνες, και πάντα υπάρχει ένα όμορφο, ενωτικό κλίμα σε αυτές.

Τι θέλατε να κάνετε μουσικά με τον τελευταίο σας δίσκο; Πειραματιστήκατε λίγο περισσότερο με ήχους της Ανατολής ή είναι δική μου αίσθηση;

Τίποτα δεν ήταν προαποφασιμένο. Γράφουμε με τον ρυθμό μας, και τα περισσότερα πράγματα προκύπτουν μέσα από την πρόβα, την μεταξύ μας επαφή, και το τι συμβαίνει στον (παγκόσμιο) περίγυρο μας. Έτσι και στο zVaRnA, γράφαμε τα κομμάτια ένα ένα, και αυτά είναι τελικά που όρισαν τι θέλαμε να κάνουμε. Η αλήθεια είναι ότι τα «ανατολίτικα» στοιχεία υπάρχουν εξ’ αρχής στη μουσική μας, στο zVaRnA ενδεχομένως βγαίνουν περισσότερο στο προσκήνιο. Πέρα από αυτό, γενικότερα αμβλύναμε το φάσμα των ιδιωμάτων από τα οποία αντλούμε το υλικό μας. Από πλευράς παραγωγής, προτιμήσαμε μια πιο παραδοσιακή προσέγγιση στις ηχογραφήσεις, και η μίξη του δίσκου έχει γίνει εξ’ ολοκλήρου αναλογικά. Τέλος, ο στίχος μας, ό,τι έχει να πει, το λέει.

Εχετε μοιραστεί τη σκηνή με μεγάλους μουσικούς όπως ο Μανού Τσάο. Πώς ήταν αυτό ως εμπειρία;

Τι υπερβολικό να πούμε για αυτή την εμπειρία; Υπέροχη; Καταπληκτική; Όνειρο που έγινε πραγματικότητα; Κάποια πράγματα όσο καλά και να τα περιγράψεις, δεν μπορούν να αποτυπώσουν το βίωμα. Το να μοιράζεσαι τη σκηνή με άλλους καλλιτέχνες είναι σχεδόν πάντα όμορφο, πόσο μάλλον όταν ο άλλος καλλιτέχνης αποτελεί πηγή έμπνευσης και θαυμασμού. Θεωρούμε τον Μανού μπαμπά μας, και το να μοιραστούμε τη σκηνή μαζί του ήταν απλά εκστατικό, όσες φορές συνέβη.

Πώς ήταν η εμπειρία συναυλιών στα Βαλκάνια πλην της Ελλάδας;

Μέχρι τώρα, όπου έχουμε παίξει, οι συναυλίες έχουν πάνω κάτω τα ίδια χαρακτηριστικά. Υπάρχει ενωτική διάθεση, εκρηκτική μουσική και σφοδρή αλληλεπίδραση με το κοινό. Αυτά είναι τα ουσιώδη. Κάπως έτσι είναι και κάθε εμφάνιση που έχουμε κάνει στις γείτονες χώρες. Μιλάμε με πολύ απλά και κατανοητά λόγια, για πράγματα απλά και πανανθρώπινα. Όταν έχεις αυτό σαν βάση, μπορείς να έρθεις πολύ άμεσα κοντά στον άλλον, ασχέτως π.χ. αν δεν καταλαβαίνει τους ελληνικούς στίχους από τα κομμάτια μας.

Μουσικοί, συγκροτήματα που σας έχουν επηρεάσει;

Mano Negra, Gogol Bordello, Bob Marley, Damian Marley, Kultur Shock, Balkan Beat Box, Mahala Rai Banda, Dub Incorporation, Dubioza Kolektiv, και το σύνολο της βαλκανικής παραδοσιακής μουσικής. Παρ’ όλ’ αυτά, επιρροή πάνω μας έχει όλο το σύνολο της μουσικής που έχουμε ακούσει και παίξει κατά καιρούς, είναι κάτι αναπόφευκτο.

Καινούργιες δουλειές που σας έχουν εντυπωσιάσει τελευταία από Ελλάδα ή εξωτερικό;

Οι τελευταίες δύο κυκλοφορίες των Dubioza Kolektiv Apsurdistan (2013) και Happy Machine (2014). Η κυκλοφορία του live του Roger Waters – The wall (2014). Το Revelation των Conquering Lion (2015). Από ελληνικές κυκλοφορίες (ας περιοριστούμε στο ’15): Ο νέος δίσκος των Fundracar – Lux και των One Step Forward – Bird on a fence. Το Lucifer over Athens των Rotting Christ. Το Vulture των 1000mods και τόσα άλλα. Γενικά στη ανεξάρτητη σκηνή της Ελλάδας υπάρχει αναβρασμός. Ωραίο πράμα.

Το όνομά σας προέρχεται από το τουρκικό Βayılmak (λιποθυμώ), το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως στα χωριά των Βαλκανίων και με παρεμφερείς σημασίες όπως αγανάκτσα, μπούχτσα κτλ. ταιριάζει με τη διάθεσή σας για τα όσα συμβαίνουν πολιτικά/κοινωνικά στη χώρα μας και όχι μόνο;

Εντελώς. Και όχι μόνο σε εμάς, στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, παρά τη φαινομενική αδυναμία του να αντιδράσει γι’ αυτό. Το βλέπεις παντού αυτό. Ο ακραίος καπιταλισμός τον οποίον βιώνει η γη τα χρόνια που ζούμε, δε μπορεί παρά να σε κάνει να αγανακτήσεις, εκτός εάν ανήκεις σε αυτό το τόσο μικρό ποσοστό που είτε δημιουργεί αυτές τις καταστάσεις, είτε λόγω δύναμης/θέσης/πλούτου μένει ανεπηρέαστο. Τα πράγματα έχουν αλλάξει δραματικά τα τελευταία χρόνια στη μικροκοινωνία της Ελλάδας, και από τότε δείχνει να μας απασχολεί η κατάσταση, τουλάχιστον περισσότερο απ’ ότι παλιότερα, που μεγάλο ποσοστό του κόσμου βίωνε μια πλαστή ευμάρεια, η οποία έσκασε σαν βόμβα και πήρε και εμάς αμπάριζα. Το ζήτημα είναι αν αυτά που βιώνουμε θα μας οδηγήσουν σε μια ανακύκλωση μιζέριας και ραγιαδισμού, ή αν θα γίνουν ο σπόρος για να ανατραπεί αυτή η αρρωστημένη κατάσταση.

Κατεβαίνετε μετά από καιρό για μια δική σας αποκλειστικά συναυλία στην Αθήνα. Πώς νιώθετε; Τί να περιμένουμε να ακούσουμε;

Νιώθουμε πολύ έμορφα, έχουμε να κατεβούμε από το καλοκαίρι που παίξαμε στο Rockwave στη Μαλακάσα, οπότε καιρός ήταν! Θα ακούσουμε ολάκερο το zVaRnA, τραγούδια από το United States of Balkans, καθώς και μια σειρά από εύφλεκτες διασκευές, όλα μαζί συσκευασμένα σε ένα συμπαγές, δημιουργικά σαφές, γεμάτο ιδρώτα live. Τα λέμε εκεί!

Comments

Audio

ne znam [e-single]

(2017)

  • ne znam

Newsletter